21 februari t/m 7 mei 2017.

Veronique Schrama (1989) deed in 2014 mee aan de tentoonstelling: State of the Arts. Met haar deelname won ze het Michaëltje; de Zwolse kunstprijs voor vernieuwend en toonaangevend talent.

Het werk van Veronique bestaat uit monumentale houtskooltekeningen. Hierin geeft ze uiting aan haar fascinatie voor industriële landschappen; ongedefinieerde ruimtes die zijn opgebouwd uit beton, asfalt, containers en fabrieken. Deze fascinatie is ontstaan in haar kindertijd: “Mijn vader werkte in een fabriek, maar ik mocht nooit de fabriek in als we mijn vader ophaalden. De geheimzinnigheid van die plek trok me aan en liet me fantaseren over wat erbinnen zou zijn, vooral over de machines. Toen een nieuw deel van de fabriek werd geopend kon ik eindelijk eens binnen kijken. Het was de allereerste keer dat ik in een fabriek was en ik zag de enorme, in mijn ogen gevaarlijke, machines die snel, ritmisch en steeds herhalend bleven doorwerken.”

Sinds dat bewuste bezoek aan de fabriek van haar vader is Schrama geboeid door verlaten industriegebieden, kantoorsteden en digitaliseringsprocessen. “Mijn interesse gaat uit naar ruimten die toegewijd zijn aan het kapitalistische systeem. De machines, eens gebruikt als een verlengstuk van het menselijk lichaam, zorgen er nu voor dat het systeem blijft draaien. De huidige technologie maakt het ons steeds makkelijker om te ‘prosumeren’ (produceren en consumeren inéén), reproduceren en informatie te verspreiden. Het is een verlengstuk geworden van ons dagelijks leven. We verliezen de grens tussen realiteit en fictie, tussen industrialisatie en leven.”

Speciaal voor de solo-expositie in het Stedelijk Museum Zwolle ontwierp Schrama een wandvullend kunstwerk van meer dan 15 meter breed. Dit en andere werken zijn t/m 7 mei 2017 te zien.

Gerelateerd